Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής

 Ορισμός

Σύνδρομο πρόσκρουσης του ώμου, ή σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής ονομάζεται η πάθηση εκείνη κατά την οποία η βραχιόνιος κεφαλή προσκρούει κατά τις κινήσεις του ώμου στο ακρώμιο (μικρό οστικό τμήμα της ωμοπλάτης στο άνω όριο αυτής το οποίο αποτελεί ουσιαστικά την «ταράτσα» του ώμου). Είναι ιδιαίτερα συχνή πάθηση και ευθύνεται για σημαντικό ποσοστό του πόνου που εμφανίζεται στον ώμο σε ανθρώπους μέσης ηλικίας.

 

Ανατομία

Η άρθρωση του ώμου αποτελείται από τη βραχιόνιο κεφαλή, η οποία είναι σφαιρικού σχήματος και περιστρέφεται εντός της ωμογλήνης. Η τελευταία αποτελεί οστική προσεκβολή του οστού της ωμοπλάτης και έχει το σχήμα κούπας και το περίγραμμα ανεστραμμένου αχλαδιού, ώστε να υποδεχθεί την κεφαλή του βραχιονίου. Ο σχηματισμός αυτός καλύπτεται στο άνω μέρος του από έναν ακόμη σχηματισμό της ωμοπλάτης, το ακρώμιο, το οποίο αποτελεί στην ουσία την «ταράτσα» του ώμου.

Το ακρώμιο ανάλογα με τη μορφολογία του χωρίζεται σε 3 τύπους.

 

συνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

Αίτια

Το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής αποτελεί στην πραγματικότητα ένα «μηχανικό» πρόβλημα που προκύπτει από την μείωση της απόστασης μεταξύ της βραχιονίου κεφαλής και του ακρωμίου. Η μείωση αυτή μπορεί να είναι αποτέλεσμα:

  1. Κάποιας εκ γενετής ανατομικής ιδιαιτερότητας του ακρωμίου, είτε
  2. Εκφύλισης της άρθρωσης του ώμου, η οποία οδηγεί στη δημιουργία οστεοφύτων στο ακρώμιο ή σπανιότερα στη βραχιόνιο κεφαλή.

Σε νεότερες ηλικίες ωστόσο η μειωμένη απόσταση μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να είναι και αποτέλεσμα τραυματισμού του ώμου ή υπέρχρησης (π.χ. αθλητές ρίψεων, πόλο, κλπ).

 

Συμπτώματα – Διάγνωση

Στα αρχικά στάδια της πάθησης, τα συμπτώματα είναι συνήθως αρκετά ήπια. Υπάρχει πόνος, ο οποίος εντοπίζεται στην ευρύτερη περιοχή του ώμου και εμφανίζεται συνήθως στις κινήσεις απαγωγής και έξω στροφής του ώμου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ενόχληση αυτή εμφανίζεται αρχικά όταν ο ασθενής κάνει κάποια δραστηριότητα που περιλαμβάνει ανύψωση του άνω άκρου πάνω από το επίπεδο του κεφαλιού. Η ενόχληση υποχωρεί όσο συνεχίζει τη δραστηριότητά του και συνήθως εμφανίζεται εκ νέου, ίσως και εντονότερα όταν ο ασθενής σταματήσει. Πολύ συχνά μάλιστα ο αρχικός πόνος εντοπίζεται στην έξω πλευρά του βραχίονα.

Στα επόμενα στάδια ωστόσο, ο πόνος γίνεται εντονότερος, εμφανίζεται ακόμη και σε ηρεμία και ιδίως τη νύχτα, ακόμη και κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ανάλογα μάλιστα με τη βαρύτητα, υπάρχει πιθανότητα να προκύψει και περιορισμός στην κίνηση του ώμου με αδυναμία ανύψωσης και απαγωγής του. Αυτό συμβαίνει καθώς η επαναλαμβανόμενη προστριβή μπορεί τελικά να οδηγήσει σε ρήξη κάποιου τένοντα του στροφικού πετάλου του ώμου.

Η στιγμή που οι περισσότεροι ασθενείς αναζητούν τη συμβουλή του ορθοπεδικού είναι συνήθως όταν ο πόνος αρχίζει να γίνεται και νυχτερινός. Η διάγνωση του συνδρόμου είναι κατά βάση κλινική και στηρίζεται 90%

  • Στο ιστορικό του ασθενούς
  • Στην κλινική εξέταση, κατά την οποία εφαρμόζονται συγκεκριμένες ειδικές κλινικές δοκιμασίες διάγνωσης.

Ωστόσο είναι συχνά χρήσιμη και η διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων οι οποίες περιλαμβάνουν κατά κανόνα ακτινογραφία του ώμου σε διάφορες λήψεις ή/και μαγνητική τομογραφία. Η μαγνητική τομογραφία απαιτείται συνήθως προ κειμένου να διαπιστωθεί εάν η προστριβή έχει οδηγήσει και σε ρήξη κάποιου τένοντα του στροφικού πετάλου του ώμου.

 

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει πληθώρα παρεμβάσεων. Καθορίζεται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων καθώς και τα επιμέρους αίτια της προστριβής και χωρίζεται σε δύο βασικές κατηγορίες, τη συντηρητική και τη χειρουργική θεραπεία.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Οι πρώτες θεραπευτικές παρεμβάσεις είναι σχεδόν πάντα συντηρητικές και μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Aπλή αντιφλεγμονώδη φαρμακευτική αγωγή
  • Ειδικές ασκήσεις
  • Ξεκούραση
  • Ειδική φυσιοθεραπεία
  • Ή/και ενδαρθρικές εγχύσεις στον ώμο

Η συντηρητική θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί για 3 – 6 μήνες ανάλογα με τα αποτελέσματα που επιφέρει. Εάν τα συμπτώματα συνεχίζουν, τότε είναι ενδεδειγμένη η χειρουργική θεραπεία.

Χειρουργική αντιμετώπιση

συνδρομο υπακρωμιακής προστριβής συνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει τη διεύρυνση του χώρου μεταξύ βραχιονίου κεφαλής και ακρωμίου (υπακρωμιακή αποσυμπίεση), ενώ, εφ’ όσον χρειάζεται στον ίδιο χρόνο μπορεί να γίνει και αποκατάσταση μερικής ή πλήρους ρήξης του στροφικού πετάλου.

Η επέμβαση διεξάγεται συνήθως υπό γενική αναισθησία και μπορεί να γίνει είτε αρθροσκοπικά, είτε με μια πολύ μικρή τομή (περίπου 3 εκατοστά) στην έξω πλευρά του ώμου. Πρόκειται και στις δύο περιπτώσεις για χειρουργείο ελάχιστης επεμβατικότητας, το οποίο δε συνοδεύεται από πόνο, ενώ η αποκατάσταση είναι σχετικά άμεση. Τα ποσοστά επιτυχίας είναι ιδιαίτερα υψηλά (>90%), ενώ το αποτέλεσμα είναι μόνιμο.

Μετεγχειρητικά, απαιτείται σχεδόν πάντα ένα πρόγραμμα φυσιοθεραπείας πριν ο ασθενής επιστρέψει πλήρως στη δραστηριότητά του.

Σε περίπτωση που αντιμετωπίζετε κάποια ενόχληση στην περιοχή του ώμου, ή κάποιο άλλο σύμπτωμα από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Εξειδικευμένο Ορθοπεδικό Χειρουργό Δρ. Χρήστο Βώττη, Διδάκτορα του της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.